«

»

Şub 15

Gitti !

 

Günlerden yas günü !

 

Dünden beri, olay açıklığa kavuştuğundan beri elim ayağım titriyor. Gece hiç uyumadım. Aklımda hep ÖZGECAN vardı …

 

Önce bir kadın olarak, sonra da bir anne olarak içim parçalandı…

 

Önce kendimi düşündüm. Evli değildim, kursta çalışıyordum ve eve 2 vesait giderdim. Kursum gece 10da bitiyordu. Ve ben otobüs değişikliğini saat 11 gibi sanayi bölgesinin içerisinde yapardım. O yolu nasıl kalbim vura vura, elimde paltomun kolunda sakladığım biber gazıyla geçtiğimi ve diğer otobüse bindiğim geceleri düşündüm. Dua ederdim içimden, karşıma kimse çıkmasın diye !

Ne acı !

20 yaşında taptaze, umut dolu daha hiç bir şey yaşayamamış bir genç kız, bir ana kuzusu… Gitti !

 

Eylemler yapılsa, imzalar toplansa, en ağır ceza verilse ( ki buna hiç inancım yok ) ne olur ?

 

Özgecan gitti ! Annesi ve babasının bundan sonra yaşayacağı bir hayat var mı ? Hayat mı denir ona !

Çok üzgünüm !

 

Özgecan gibi tüm katledilen kadınlar, insanlar için çok üzgünüm ve çocuğum için korkuyorum.

 

Ben çocuğuma karşı cinsten korkmaması gerektiğini anlatabilir miyim artık ?

Bu ülkede mi ?

Ruhunu özgürlükle besleyebilir miyim ? Mümkün mü ?

Sokağa oynamaya çıktığında, markete gittiğinde, okumaya gittiğinde nasıl rahat edecek içim ???

Nasıl bir Türkiye haline geldik biz…

 

Katili hastaneye götürürlerken bir görüntü izledim. Başını eğmiş, jandarma kolunda yürürken. Kameranın yüzünü göstermediği bir adamın sesi duyuldu :

‘neden başını eğiyorsun ?’ dedi sakin bir ses tonuyla.

Ne kadar öz bir soru.

İnsan utanır, hayvan utanır… Sen nesin ? Sen ne insansın, ne adamsın, ne de hayvan !

Sana diyecek sözüm yok, bulamıyorum.

En beterini yaşa inşallah…

Çok üzgünüm çok…

Özgecan nasıl da güzelsin. Taptaze bir can !

Gitti…

Bir önceki yazımız olan Biraz da Nostalji başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.

1 yorum

  1. Dilek

    Böyle insanlar var oldukça bayanların yaşam kalitesini düşürüyorlar aldığımız nefes bile korkutuyor insanı … Ben bu hayatta hep bir adım atarken çok düşündüm arkamdan biri daha gelir mi ? diye. insan kurduğu hayallerden gölgesinden bile korkar oldum. Bir bayan olarak kimseden korkmayın demeye bile teredüt ederken insan babasına bile güvenemiyor… Aynaya her baktığımda attığım adımları düşündüm yazık dedim arkamda kalanlara erkek deyip gezenlere şimdi ise önüme bakıyorum ne kadar korkmuyorum desem de insan asla yaşadıklarını unutamaz … Ne özgecanlar , ayşeler , fatmalar , dilekler , hasretler … Var burada . Türkiye’miz öyle bir hal almış ki ne başı belli ne sonu devletimiz politika derdine düşmekten çevrede olan bitenden haberleri yok … Yazıklar olsun

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

CAPTCHA (Şahıs Denetim Kodu) Resmi

*